Vliegen met bellen

Bijgewerkt: 22 sep 2019


Een isolatiekamer. De buitengordijnen zijn dicht waardoor er een oranje/gele gloed in de ziekenhuiskamer hangt. Aan het bed staan papa en mama en ín het bed, dat overladen is met knuffeltjes, zit een klein, blond meisje. Net op het moment dat papa haar uit bed tilt, lopen er twee clowns voorbij. Ze kijken naar binnen en de blik van het meisje ketent zich vast aan de ogen van die twee met die rode neus.

Papa en mama reageren verbaasd. 'Wie zijn dat, Fenn?' vraagt moeder alsof ze denkt dat Fenna (want zo heet ze dus) het antwoord toch niet weet. Ze loopt rustig, stapje voor stapje richting de glazen deur. Haar mond een stukje open en d'r blauwe ogen nog steeds ver open gespreid, alsof er luciferstokjes tussen zitten. Papa en mama kijken elkaar wederom verrast aan.


Haar mond een stukje open en d'r blauwe ogen nog steeds ver open gespreid.

Fenna kijkt naar Stip. Ze blaast bellen haar kant op. Kleintjes maar ook grote. En héle grote. Haar beentjes worden zwakker. Ze kunnen niet zoveel hebben. Ze leunt met twee handen plat tegen de glazen deur. Ze raakt in een droomwereld, even helemaal weg. Je ziet haar open mond veranderen in een kleine lach en die twee gesperde oogjes worden iets kleiner. Terwijl de muziek van Hop ervoor zorgt dat die droomwereld gestimuleerd wordt, kijkt ze rustig naar beneden. Hop tekent ondertussen met blauwe raamstift luchtbellen om haar twee handen. Nu zweeft ze even mee met alle luchtbellen. Haar hoofdje gaat rustig heen en weer en je ziet haar genieten. Ze vliegt.

Bij het vertrekken van de twee clowns, staat Fenna nog steeds met haar handjes in de getekende bellen. Haar mondje nog een beetje open, haar hoofdje in dromenland. Papa en mama staan verstild achter haar.

'Clowns!' zegt Fenna.



In verband met de privacy van de patiënten en ouders, zijn alle namen fictief.



17 keer bekeken
  • Facebook - White Circle
  • Instagram - White Circle

© 2020 Bas de Man