Ei, ei, ei!

Bijgewerkt: 22 sep 2019


De warme zon schijnt naar binnen en een kleine jongen geniet zichtbaar intens van de warme stralen op zijn huid. Hij zit in kleermakerszit op een kleedje naast het ziekenhuisbed. Hij wrijft met zijn vlakke handen over het warm geworden kleedje en neuriet zachtjes een melodie.

Sam heet hij. Hij is een jongen van vijf jaar oud en is blind geboren. Hij zit in zijn kamer te wachten tot hij wordt opgehaald voor de operatie en zijn moeder zit naast hem. Op het kleedje ligt wat speelgoed, al lijkt hij dat even vergeten te zijn.

De deur gaat zachtjes open. De clowns kijken hem op zijn rug vanuit de deuropening. Je ziet aan zijn lijf dat hij voelt dat er iets gebeurt. Hij draait langzaam zijn hoofd om beter te kunnen luisteren. 'Hoi Sam', zegt Hop zachtjes. 'Wij zijn de CliniClowns en we willen heel graag met je spelen. Is dat goed?' Sam springt half overeind, lacht en roept, 'Ja!'

Stip en Hop lopen rustig de kamer binnen. Zij speelt op de ukelele en hij schudt met twee ritmische eitjes. Swingend op de muziek lopen de twee clowns Sam's kant op. Stip stopt rustig met het maken van muziek waardoor alleen de eitjes van Hop nog te horen zijn. 'Huh?' zegt Stip verbaasd. 'Wat een gek geluid is dat. Hoor je dat Sam? Dat is wel een lekker ritme.' Terwijl ze zachtjes beatboxen op het ritme, zakken beide clowns door de knieën, zodat ze op dezelfde hoogte zijn als Sam.

'Wat is dat?' vraagt Sam zich hardop af. Hij is helemaal geobsedeerd door de eitjes.

'Dat is een ei.' zegt Hop. 'Daar maak ik muziek mee. Luister maar.' Hop schudt de eitjes sneller waardoor het net regen lijkt en draait ze beiden rustig om het hoofd van Sam, die met verbazing zit te luisteren naar iets wat hij kennelijk nog nooit gehoord heeft.

'O nee,' roept Stip, 'de eitjes laten het regenen. Straks word je nog nat!'

De clowns dimdammen zachtjes over een oplossing tot er zachtjes het getok van een kip te horen is. Stip haalt een kip uit haar zak. 'Hoor eens. Dat is Sjakie, de kip. Hij komt zijn eieren halen. Vlieg, Sjakie. Zo hard als je kan. We moeten de regen stoppen'.

Sam's moeder is ondertussen richting de hoek van de kamer geschoven en zit met haar rug tegen de muur waar net de zon nog op scheen. Ze kijkt naar haar zoon die met de clowns speelt. De spanning in de kamer neemt voelbaar af. Ze slaakt een diepe zucht en lacht. Als Sam geniet, geniet zij ook.

De kip vliegt door zijn haren en de kleine haartjes op zijn arm gaan direct overeind staan.

'Daar komt Sjakie aangevlogen!', roept Stip en ze zoeft met het beestje langs de blote armen van de jongen. 'Oh, gemist. Nog een keer.'. De kip vliegt door zijn haren en de kleine haartjes op zijn arm gaan direct overeind staan. Sam is overdonderd en zijn mond valt steeds verder open. Om zijn hoofd raast nog steeds de regen, die hij probeert te pakken te krijgen. Doelbewust volgt hij het geluid en probeert telkens, nadat het Sjakie niet lukt, een van de eieren te pakken te krijgen. De kip komt weer aangevlogen en vliegt van zijn vingers tot zijn schouder. Het kippenvel volgt de knuffel op hoge snelheid in dezelfde richting.

De clowns weten dat Sjakie de kip dit niet alleen kan. 'Sam, zullen we de eitjes samen pakken? Samen met Sjakie?'

Hij steekt zijn armen opzij en knikt. De kip vliegt heen en weer en gaat op de hand van Sam zitten. 'Oke', zegt Hop. 'Je kan het Sam, jij en Sjakie. Daar komen de eitjes!' Op een paar meter afstand klinkt het geluid van de eitjes die langzaam dichterbij komen. Sam is vastberaden om ze te pakken te krijgen. Sjakie, die de hand van Sam manoeuvreert, gaat langzaam richting de eitjes. Het geluid komt steeds dichterbij en..

'Hebbes!', roepen de clowns en mama. 'Je bent een held, Sam! Je hebt de regen gestopt.' Juichend en lachend vieren ze met z'n vijven feest.

'Bedankt voor het spelen, Sam.', zegt Hop. 'We vonden het fantastisch. Jij bent onze held. Nu hebben we geen paraplu meer nodig.'

Terwijl de zon buiten weer langzaam door de grijze wolken breekt en dwars door het raam, op het kleed schijnt nemen de clowns afscheid. Met een ''het is gelukt liedje'' lopen ze rustig de deur uit. Sam en zijn moeder lachen.

'Ei, ei, ei!', klinkt er uit de kamer.



In verband met de privacy van de patiënten en de ouders, zijn alle namen fictief.



31 keer bekeken
  • Facebook - White Circle
  • Instagram - White Circle

© 2020 Bas de Man